Źródło zdjęcia: link
Lubię to!

Witamina C, czyli kwas askorbinowy (AA), jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu i musi być do niego dostarczana z zewnątrz. Jest przeciwutleniaczem, a więc chroni przed wolnymi rodnikami, między innymi powstającymi w wyniku oddziaływania promieniowania UV, stymuluje syntezę kolagenu w skórze, hamuje melanogenezę (a więc może być składnikiem rozjaśniającym przebarwienia) oraz pomaga w stanach zapalnych. Jest jednak kilka problemów, które należy pokonać, tworząc skuteczne kosmetyki z witaminą C. Mimo iż jest dobrze rozpuszczalna w wodzie, jest również bardzo niestabilna. Łatwo ulega utlenianiu, a dodatkowymi czynnikami wpływającymi na jej degradację jest podwyższona temperatura, warunki tlenowe czy obecność jonów metali. Optymalna penetracja kwasu askorbinowego przez naskórek wymaga, by formulacja miała pH ok. 3,5 (w takich warunkach, na modelu skóry świńskiej pokazano, że aplikacja 20% kwasu askorbinowego w formulacji wodnej zwiększa zawartość witaminy C w naskórku 20-krotnie po 3 dniach stosowania). A kosmetyków o takim pH przecież normalnie się nie stosuje, więc absorpcja kwasu askorbinowego przez skórę jest mocno ograniczona.

Stąd coraz bardziej popularne tzw. pochodne witaminy C, które również wykazują podobne działanie dla skóry, jak kwas askorbinowy (w nawiasie podano stężenia zalecane przez producentów):

– Sodium Ascorbyl Phosphate ((max 2% w kosmetykach codziennych, 1% – ochrony przeciwsłonecznej i 3-5% w produktach rozjaśniających, 1-5% w produktach przeciwtrądzikowych)

– Magnesium Ascorbyl Phosphate ((max 3% w kosmetykach codziennych, max 3% w kosmetykach rozjaśniających, max 2% w kosmetykach anty-aging)

– Ascorbyl Palmitate (max 2%)

– Ascorbyl Glucoside (max 2%)

– 3-O-Ethyl Ascorbic Acid (max 3%)

Sole fosforanowe oraz Ascorbyl Glucoside są stabilne w pH ok. 7 (5-8), optymalne pH dla 3-O-Ethyl Ascorbic Acid mieści się między 4 a 5,5, a Ascorbyl Palmitate jest stabilny w warunkach podobnych dla kwasu askorbinowego. Warunkami skuteczności pochodnych witaminy C są: zdolność do penetracji naskórka oraz możliwość konwersji do kwasu askorbinowego in vivo. I tak, fosforany mogą przechodzić do kwasu askorbinowego, ale dzieje się to powoli, a ich absorpcja skórna jest ograniczona. Ascorbyl Glucoside penetruje skórę, ale nie jest znany stopień jego konwersji do AA in vivo. Większą zdolnością do absorpcji skórnej wykazuje się Ascorbyl Palmitate, ale kwestia jego większej, niż kwasu askorbinowego, stabilności jest dyskusyjna. 3-O-Ethyl Ascorbic Acid zawiera najwięcej kwasu askorbinowego ze wszystkich tych pochodnych i charakteryzuje się najlepszą penetracją naskórka, dodatkowo nie wymaga działania enzymów do wykazania aktywności biologicznej. Ascorbyl Glucoside jest hydrolizowany przez enzymy do aktywnej formy kwasu askorbinowego.

Badania odnośnie stwierdzenia, która droga jest najlepsza do uzyskania optymalnego stężenia witaminy C w skórze jest najlepsza (przez suplementację czy aplikację powierzchniową w kosmetykach) nie są jednoznaczne. Niektóre wskazują, że jeśli osocze jest w stopniu wystarczającym wysycone witaminą C (dostarczoną z pożywieniem), aplikacja powierzchniowa nie zwiększa już zawartości witaminy C w skórze. Inne mówią, że biodostępność witaminy C w skórze jest nieodpowiednia, kiedy podawana jest tylko doustnie. Istnieje jednak sporo publikacji na temat efektywności powierzchniowego stosowania witaminy C. Przykładowo używanie kosmetyków z witaminą C (kwasem askorbinowym) w stężeniu 3-10% przez co najmniej 12 tygodni zmniejszyło zmarszczki i zwiększyło produkcję kolagenu. Sodium Ascorbyl Phosphate (5%) zredukował o 20% stany zapalne w ciągu 4 tygodni i o prawie połowę po 8 tygodniach (jest to wynik porównywalny z 0,2% retinolu). Ascorbyl Glucoside (2%) zmniejszył o ponad połowę widoczność zmarszczek w kącikach oczu po 90 dniach stosowania 2 razy dziennie. 3-O-Ethyl Ascorbic Acid hamuje aktywność tyrozynazy (działanie wybielające/rozjaśniające) o blisko 90% w stężeniu 0,5% i prawie 95% w stężeniu 1%.

Okres półtrwania witaminy C w skórze, po osiągnięciu maksymalnego wysycenia, wynosi 4 dni. Trwały rezerwuar witaminy C niezbędny do ochrony przed promieniowaniem UV, można osiągnąć przez regularne stosowanie kosmetyków z tym składnikiem. Dodatkowo korzystniej jest używać preparatów z witaminą C po ekspozycji na słońce, a nie przed. Stosowanie witaminy C jest generalnie bezpieczne, a najpoważniejszymi efektami ubocznymi są możliwe zażółcenie skóry lub jej hipopigmentacja, rzadko obserwuje się zaczerwienienie lub wysuszenie skóry.  Większą ostrożność należy wykazać przy produktach pod oczy.

Przygotowanie stabilnych i efektywnych formulacji z witaminą C nie jest takie łatwe, jak mogłoby się wydawać. Jednak długotrwałe stosowanie witaminy C (lub jej pochodnych) może przynieść wiele korzyści dla skóry.

 

OCEŃ CIEKAWOSTKĘ:
(1 gwiazdka -ciekawostka zupełnie mi się nie podobała,
10 gwiazdek – rewelacyjna ciekawostka, proszę o więcej takich tematów)
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars6 Stars7 Stars8 Stars9 Stars10 Stars (86 votes, average: 9,23 out of 10)

Loading...

MOŻE CIĘ RÓWNIEŻ ZAINTERESOWAĆ:

– PANTENOL – PROWITAMINA  B5 klik

– WITAMINA E W KOSMETYKACH klik

– WITAMINA F klik

 

ŹRÓDŁA:

  1. Stamford et al., Stability, transdermal penetration, and cutaneous effects of ascorbic acid and its derivatives, 2012, Journal of Cosmetic Dermatology, 11, 310-317 klik
  2. Pullar et al., The Roles of Vitamin C in Skin Health, 2017, Nutrients, 9, 866 klik
  3. Vitamin C: An Effective Skin-Care Active, prospector, dostęp [02.06.2020] klik
  4. Telang, Vitamin C in dermatology, 2013, Indian Dermatol Online J., 4, 143–146 klik
  5. Al-Niaimi et al., Topical Vitamin C and the Skin: Mechanisms of Action and Clinical Applications, 2017, J Clin Aesthet Dermatol., 10, 14–17 klik
  6. Vitamin C and Skin Health, dostęp [03.06.2020] klik
  7. Ruamrak et al., Comparison of Clinical Efficacies of Sodium Ascorbyl Phosphate, Retinol and Their Combination in Acne Treatment, 2009, Int J Cosmet Sci, 31, 41-6 klik
  8. Dane techniczne surowców