Źródło zdjęcia: link
Lubię to!

Przy zakupie pasty do zębów prawdopodobnie jedną z pierwszych rzeczy, na którą zwracamy uwagę, jest zawartość fluoru. Jednak również ważnym parametrem past jest tzw. ścieralność. Pasty o zębów zawierają ok. 25-50% substancji ściernych, czyli składników, które mechanicznie usuwają płytkę nazębną i przebarwienia powstające w wyniku jedzenia. To one również w dużej mierze odpowiadają za konsystencję pasty.

Jednak substancje ścierne oddziałują również na zębinę i szkliwo, czyli tkanki twarde zębów. Szkliwo jest najbardziej zewnętrzną warstwą korony zęba, a tuż pod nią znajduje się zębina. Zębina to w 70% hydroksyapatyt, w 20% substancje organiczne (kolagen, glikozoaminoglikany i inne) i w 10% – woda, a szkliwo to aż w ponad 98% hydroksyapatyt. Pasta do zębów powinna efektywnie usuwać zanieczyszczenia z zębów, ale równocześnie w minimalnym stopniu uszkadzać szkliwo i zębinę. Generalnie do określania twardości minerałów można stosować skalę Mohsa – im wyższa wartość na tej skali, tym twardsza jest substancja i może ona zarysować inną, o mniejszej punktacji. Hydroksyapatyt budujący szkliwo ma w tej skali 5, zębina – 2-2,5. Najpopularniejsze substancje ścierne stosowane w pastach do zębów mają w skali Mohsa ocenę: Sodium Bicarbonate – 2,5, Dicalcium Phosphate Dehydrate – 2,5, Calcium Carbonate – 3, Anhydrous Dicalcium Phosphate – 3,5, Hydrated Silica – 2,5 – 5, Calcium Pyrophosphate – 5, Alumina – 9,25. Jednak do określania ścieralności past do zębów stosuje się współczynniki RDA i REA, czyli Radioactive Dentine Abrasion (dla zębiny) i Radioactive Enamel Abrasion (dla szkliwa). Rozwinięcie skrótu RDA często ma drugie znaczenie – Relative i ma szersze znaczenie – obejmuje tradycyjną metodę radioaktywną oznaczania lub alternatywną. Badania ścieralności wykonuje się w oparciu o normę ISO 11609, która w ścisły sposób definiuje sposób przeprowadzania oznaczeń. W bazowej metodzie wykorzystuje się izotopy, stąd nazwa – radioaktywna. Metody alternatywne to m.in. profilowanie powierzchniowe. Zawsze jednak wynik liczbowy jest kwestią odniesienia do standardu porównawczego, dla którego przyjmuje się wartość 100. Im wyższa wartość RDA, tym silniejsze właściwości ścierne ma pasta. W poniższej tabeli zebraliśmy przedziały wartości RDA z przykładami past:

 

OCEŃ CIEKAWOSTKĘ:
(1 gwiazdka -ciekawostka zupełnie mi się nie podobała,
10 gwiazdek – rewelacyjna ciekawostka, proszę o więcej takich tematów)
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars6 Stars7 Stars8 Stars9 Stars10 Stars (75 votes, average: 9,12 out of 10)

Loading...

MOŻE CIĘ RÓWNIEŻ ZAINTERESOWAĆ:

– FLUOR W PASTACH DO ZĘBÓW – POTRZEBNY CZY SZKODLIWY? klik

– KSYLITOL – ZAMIENNIK FLUORU klik

– Śnieżnobiałe i zdrowe zęby? klik

 

ŹRÓDŁA:

1.Kasiak et al., Pasty do zębów – skład i działanie, 2009, Farmacja Polska, 65, 665-672 klik

2. González-Cabezas et al., Abrasivity Testing of Dentifrices – Challenges and Current State of the Art., 2013, Monogr Oral Sci, 23, 100-107 klik

3. Strassler, Toothpaste ingredients Make a difference: patient-specific recommendations, dostęp [16.10.2019]  klik

4. Wartości RDA past, dostęp [16.10.2019] klik